TERAPIA MAŁŻEŃSKA / TERAPIA PAR

Wiele par zmaga się z kryzysami, które stawiają pod znakiem zapytania wspólnie wypracowane wartości, cele czy umiejętność wzajemnej komunikacji. Terapia małżeńska jest odpowiedzią na nieustannie rosnącą potrzebę wsparcia, która rodzi się w długoletnich związkach. Ostatnie statystyki pokazują, że na trzy zawarte małżeństwa, próbę czasu przetrwają jedynie dwa z nich, a ilość rozstań i osób samotnych rokrocznie zatrważająco rośnie. Związki, które decydują się na wspólne podjęcie terapii wyrażają tym samym gotowość do pracy nad odbudowaniem zdrowej i satysfakcjonującej, obydwie strony, relacji wbrew popularnemu przekonaniu, że człowiek dorosły nie podlega jakimkolwiek zmianom. Terapia małżeńska pomaga im odnaleźć na nowo radość ze wspólnie przeżywanych chwil, motywację do stawania się lepszym partnerem każdego dnia i siłę do wspólnego mierzenia się z kryzysami, które są nieodłączną częścią każdego związku. Ze względów etycznych, terapia par nie jest proponowana w sytuacjach gdy: w związku pojawia się przemoc; jedna z osób w związku zmaga się z problemem uzależnienia lub doświadczeniem choroby psychicznej; w związek są zaangażowane osoby trzecie i partnerzy nie są skłonni do rezygnacji z kontynuacji bycia w podwójnym związku oraz gdy została już podjęta decyzja o rozstaniu na drodze prawnej przez jedną ze stron związku (bez względu na to czy została ona złożona w sądzie w formie pisemnej czy nie).

Pierwsze spotkanie w gabinecie terapii ma zazwyczaj charakter konsultacyjny. Poświęcone jest przede wszystkim analizie bieżącej sytuacji w związku z perspektywy obydwu stron oraz służy omówieniu oczekiwań pary odnośnie terapii. Czasem zdarza się, że cel terapii dla każdej ze stron jest inny (na przykład, jedna rozważa możliwość rozstania, natomiast druga za wszelką cenę chce walczyć o przetrwanie swojego związku)- wówczas, przy pomocy terapeuty, starają się wypracować kompromis, który usatysfakcjonuje obydwie osoby. Często podczas pierwszej wizyty, terapeuta wyjaśnia podstawowe założenia terapii i proponuje zasady dalszej współpracy, odnoszące się do kwestii takich jak: długość i częstotliwość sesji, formy regulacji odpłatności za terapię, sposób kontaktowania się pomiędzy sesjami, zasady odwoływania spotkań, przybliżony czas trwania całości psychoterapii. Jest to także moment na ustalenie czy partnerom odpowiada możliwość pracy terapeutycznej w różnych konfiguracjach- na przykład, czy dopuszczalne będą spotkania terapeuty najpierw z jednym, a potem drugim partnerem sam na sam za przyzwoleniem każdej ze stron. Ważne jest również przyjrzenie się motywacji, stojącej za decyzją podjęcia terapii par oraz temu czy jest ona dostatecznie silna, aby para wytrwała podczas procesu terapii w postanowieniu pracy nad poprawą relacji.

Terapia małżeńska opiera się na regularnych spotkaniach, które trwają około 70 minut i odbywają się raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie w zależności od potrzeb pary uczestniczącej w terapii. Jedne z pierwszych spotkań w ramach terapii mogą okazać się trudne zwłaszcza dla par, które doświadczają dużych problemów w komunikacji, co nie powinno stanowić dla nich powodu do zniechęcenia. Wówczas nieoceniona może okazać się rola terapeuty, który będzie starał się zatrzymywać eskalację negatywnych emocji lub niekonstruktywnej krytyki, mogących jedynie pogłębić konflikty istniejące między partnerami. Terapia par oferuje możliwość pracy na neutralnym gruncie, przy wsparciu obiektywnego i bezstronnego specjalisty. Uczestnictwo w kolejnych wizytach, umożliwia wypracowanie, na drodze obopólnego zrozumienia, metod konstruktywnego dialogu i umiejętności empatycznego spojrzenia na drugą osobę w związku. Atmosfera poczucia bezpieczeństwa i wzajemnego szacunku sprawia, że sesje terapii stają się często miejscem, w którym osoby bliskie zdobywają się na odwagę, by poruszać tematy trudne, które do tej pory nie stanowiły przedmiotu ich rozmów. Dodatkowo, podczas terapii, dokładają starań, by robić to w inny niż dotychczas sposób. Dzięki temu, terapia par pomaga naprawdę usłyszeć swoje niespełnione i zaniedbywane potrzeby, bez raniącego osądzania ich i dąży do tego, aby wypracować nowe ścieżki zrozumienia siebie nawzajem. W wyniku tego, że proces terapii może wydobywać na światło dzienne problemy dotychczas nie poruszane, może okazać się, że jedna z osób związku może potrzebować terapii indywidualnej, aby skupić się najpierw na przepracowaniu swoich przeszłych, negatywnych doświadczeń, przed przystąpieniem do pracy nad relacją z drugą połówką.

Warto wspomnieć o tym, że terapia małżeńska w nurcie integracyjnym, uwzględnia kryzysy pojawiające się nie tylko podczas naturalnego cyklu rozwoju związku czy też rodziny, takie jak pojawienie się nowego członka rodziny, podjęcie lub utrata pracy, wyprowadzka dzieci z domu rodzinnego. Terapia par prowadzona z tej perspektywy kładzie również nacisk na nieświadome konflikty wewnętrzne, które prowadzą niejednokrotnie do odtwarzania nierozwiązanego konfliktu utrwalonego z dzieciństwa. Dzięki uwzględnieniu indywidualnych doświadczeń każdego z partnerów, przy jednoczesnej analizie jakościowej ich interakcji, terapia małżeńska  uwzględnia wymiar interpersonalny i intrapsychiczny.

Cele terapii skupiają się na zrozumieniu źródeł dotychczasowych konfliktów, nauce na umiejętności konstruktywnego rozwiązywania ich dzięki poprawie wewnątrzzwiązkowej komunikacji werbalnej i niewerbalnej. Terapia par dąży jednocześnie do tego, aby pomóc partnerom w uświadomieniu sobie wzajemnych oczekiwań oraz w określeniu zasad funkcjonowania związku i pełnionych w nim ról.

Podjęcie decyzji o zakończeniu terapii leży po stronie pary- musi to być decyzja obopólna i jednogłośna. Zazwyczaj jest ona podejmowana po analizie efektów terapii, a kryterium oceny stają się cele wyznaczone podczas pierwszych spotkań. Zdarza się, że para pomimo wysiłku włożonego w pracę terapeutyczną nad swoim związkiem, podejmuje decyzję o rozstaniu. W takich sytuacjach, terapeuta dokłada wszelkich starań, aby pomóc parze przejść przez proces rozstania i zredukować negatywne konsekwencje podjętej decyzji.

Umów wizytę